Depresja u kobiet

Depresja u kobiet – jak sobie z nią radzić ?
Poważna choroba, jaką niewątpliwie jest depresja, inaczej objawia się u obu płci. W dodatku według badań, cierpi na nią dwukrotnie więcej kobiet niż mężczyzn. Wpływ na to mają uwarunkowania genetyczne i hormonalne („płeć piękna” jest bardziej narażona na depresję nerwicową). Uważa się, że kobiety zbyt wiele od siebie oczekują i jest od nich oczekiwane – chcą realizować się zawodowo, a jednocześnie muszą być dobrymi matkami, kucharkami i sprzątaczkami. Stan depresyjny może się pojawić w bardzo młodym wieku – nawet 20-latki mogą się z nim zmagać. Istotne jest, by szybko potrafić wykryć objawy choroby, w celu szybkiego wyleczenia, gdyż ma ona negatywną rolę w pracy, życiu społecznym, relacjach rodzinnych, a także znacznie zaniża samoocenę. Jeśli jesteś smutna, czujesz się wyczerpana fizycznie i/lub psychicznie, wszystko dla Ciebie jest bez sensu, niczego nie robisz z przyjemnością, miewasz zbyt często gorsze dni, w które najchętniej nie wychodziłabyś z łóżka – to może być oznaka depresji.

Głównymi objawami depresji są m.in. następujące: zmęczenie, brak zainteresowania wszelkimi aktywnościami, kiepski nastrój, zaburzenia snu, obojętność, poczucie winy, niskie libido, poczucie bezsensu życia, a nawet myśli samobójcze. Poradzenie sobie z obecnym stanem ducha bywa trudne i czasochłonne. Na początek trzeba ustalić, czy mamy do czynienia z prawdziwą depresją, czy jedynie chwilowym „dołkiem”. W życiu spotyka nas wiele smutnych chwil, takich jak utrata kogoś bliskiego. Czas leczy rany i z każdą taką sytuacją musimy sobie radzić, musimy się wypłakać, swoje odczekać. Jest to jak najbardziej zdrowe i naturalne. Jeżeli jednak ten smutek nie mija, a my bez przerwy czujemy się beznadziejnie, należy się zastanowić, czy już nie mamy do czynienia z depresją.

By sobie pomóc ważna jest wyrozumiałość bliskich, ogólnie mówiąc kontakt z nimi, ale i samemu trzeba być silnym. Kobiety nie lubią cierpieć w samotności. Lubimy, jak ktoś nas wtedy pociesza, przytula i przypomina, że wszystko będzie dobrze. Wyjątkowo ważny jest odpoczynek i wsparcie emocjonalne. To, na co nie można sobie pozwolić, to przeżywanie depresji w samotności. Należy dostrzec, że nie mamy do czynienia z chwilowym pogorszeniem swojej dyspozycji, a z chorobą. W wielu przypadkach wizyta u lekarza specjalisty jest nieunikniona i pomaga powrócić do normalnego trybu życia. Czasami to wieloletnia droga, ale jedyna droga do ponownego poczucia szczęścia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *